matanay { anlık mutlulukların perisi }

Yeni Dünya Düzeni

2011-10-20T05:40:00.000-07:00

2 hafta önce falandı televizyonda Tomb Raider : Lara Croft filmine rastladım çok uzun zaman önce seyretmiştim bi daha seyredeyim dedim. Filmde ağırlıklı olarak semboller vardı ve gizli bi örgütün dünyaya hakim olmasından dem vuruluyodu. Daha önce illuminati'yi duymuştum, dünyanın belli bir kaç süpersonik zengin aileler tarafından yönetildiğini ve dünyanın kaderini neredeyse onların belirlediğini, onlar ne istiyosa onun olduğunu biliyodum. Fakat çok derinlemesine araştırmamıştım belki de üzerinde durmamıştım sanırım... Filmi seyrettiğimin ertesi günü google'da başladım okumaya. Tesadüfen Michael Sikkofield adında bir blog yazarını keşfettim, çocuk epey küfürlü yazıyo olsa da detaylıca anlatmıştı illuminati ve yeni dünya düzenini. Kendini bu konunun herkes tarafından bilinmesine adamış gibi adeta. O gün bugündür bloğun fazlasıyla müptelası oldum. Her fırsatta yazılarını sindire sindire okuyorum. Illuminati ile ilgili videoları izliyorum bi kaç da kitap sipariş ettim. Bazı kafamı kurcalayan sorular yok değil mesela bu kadar gizli bir örgütse neden bu kadar afişe oldular? Bilinçli olma bilincini de onlar ortaya atmışlar, yani bilinmelerini istediklerinden biz biliyomuşuz.

11 Eylül'ün ve UFO mevzusunun zaten düzmece olduğunu biliyodum. Ama HAARP'ı okuyunca inanamadım. İklime bile müdahale edebilecek konumdalar, yapay depremler yapıyolar... Adamlar; hayallerine ulaşmak için her türlü kötülüğü, vahşeti gözlerini bile kırpmadan yapacak durumdalar. Ki zaten acımasızca da eylemlerini gerçekleştiriyolar.

Dün Hakkari'den kötü bi haber geldi. Yine askerlerimiz şehit edildiler. Vatandaş olarak yine kin, nefret ve öfke kustuk, lanet okuduk. Evlerimize, iş yerlerimize Türk bayrağı astık, profil fotoğraflarımızı Atatürk, Türk bayrağı yaptık veya kararttık, bi kaç kanal yayın akışını değiştirdi. Belki de bu tepkimiz ancak 1 hafta sürecek belki daha da az. Sonra doğu'dan başka bi şehit haberi gelene kadar yine kendi işlerimize, zevklerimize döneceğiz.

Sizce bu terör örgütünü silip süpüremeyecek konumda mıydık ? Bence kökünü bile kazıyabilirdik ama olan nedense hep garip, savunmasız mehmetçiğe oldu, kodamanlara her zaman olduğu gibi hiç bişi olmadı, olmuyo. Birilerinin çıkarı var ki bu kadar uzun soluklu bir mücadele içindeyiz. Asıl kızmamız, haykırmamız gereken bence o "birileri". O birileri gözlerini üzerimize üzerimize dikmiş çünkü, hayatın her alanında onların müdahalesiyle yüz yüze geliyoruz...

Uyanmanın vakti gelmedi mi ? Biz uyumasaydık başaramayacaklardı !

İrlandalı yazar G.Bernard Shaw'ın çok etkileyici bi lafı vardır : Dünyada barışı sağlamak isterseniz; politikacıları öldürün yeter, halklar anlaşır.

Yüzyıllardan beri insanların barış içinde yaşamalarını istemeyen bir topluluk var, boşuna " Kaostan gelen düzen" i savunmuyo adamlar. Bi yerde terör varsa, savaş varsa, isyan varsa bence o topluluğun izleri var. İster illuminati deyin, ister mason deyin, ne derseniz deyin ama birşey var! Birileri dünyanın içine sıçadursun biz hala birbirimizi yiyelim, asalım, keselim adamların ekmeğine yağ sürelim.

Hiç hevesim kalmıyo bu dünyada yaşamaya bu yüzden... Bi hayal kurmuyorum, bişey sahibi olmak için yırtınmıyorum çünkü bilmiyorum ki başıma ne geleceğini yarına çıkıp çıkamayacağımı. Umutsuzum anlayacağınız. Okuyorum bilinçleniyorum diye düşünüyorum ama acaba onların tarafındalar mı diye düşünmeden de edemiyorum bazen, ulan 2 haftada paranoyak oldum yeminle, kime güveneceğimi şaşırdım. Her yerde sembol bi işaret bişi arar oldum...

Yeni Dünya Düzeni götünüze girsin emi? [ Maykıl'ın bloğu beni de küfürbaz etti ]

* Dinliyorum : The Do - When was i last home
* İçiyorum : Böyle giderse anti-depresan

Ayol ben evlendim valla billa...

2011-10-13T03:19:00.000-07:00

En son yakın zamanda yazarım demişim ohhaaa ne kadar zaman geçmiş üzerinden...

Evli barklı kadınım artık yahu ben bile inanamıyorum...

Tam 7 yıldır ayrıl, barış, kavga, dövüş, inişli, çıkışlı ilişki yaşadığım, yazılarımın çoğunda arabesk ruhumu haykırmama neden olan Angel ile nihayet dünya evine girdik biz 2 Temmuz'da...
Şimdi 3.5 ay olacak aynı evde aynı yastığa baş koyuyoruz desem de yok öyle bişi aynı yastık mevzusu eskide kaldı zaten çok da rahatsız bişi bence... Ama sevdiceğim ile aynı evde olmak, sofrayı beraber hazırlamak, çamaşırları beraber asmak, yemek yerken günün nasıl geçtiğini konuşmak, arada kavga edip akabinde uzatmadan barışmak, beraber evimiz için alışverişe çıkmak, aynı koltukta yan yana, diz dize, kol kola, can cana film seyretmek çok güzel be! Darısı tüm bekarların başına diyorum...
İlk başlarda çok zorlandım haliyle [ Hala tam adapte olmuş sayılmam da ] özellikle yemek mevzusu hiç tecrübemin olmadığı bi mevzu, ben ki babamın evinde mutfakta ancak bi iki kere krep yapmış, arada çayı demlemiş, anneme yardım babında da çorbayı karıştırmış, çoğu kez de salatayı yapmışımdır... Yemek yapma yeteneğim bunlardan ibarettir... Ama yahu kendi evimde bir girdim mutfağa çıkartabilene aşkolsun... Ay sanki Emine S. Beder'im ilk kez yaptığım yemekleri yeme de yanında yat yani o derece muhteşem oluyolar kendimi övmek gibi olmasın cidden yiyenler diyo ben onların yalancısıyım... Zaten yaptığım her yemeği önce kocam üzerinde deniyorum ehehehhe bakıyorum ikinci tabağı istiyo tamam kızım Matanay sen bu işi kaptın diyorum..

Annem her zaman ben iş yaparken çok güzel izliyosun beni ya helal olsun derdi, cidden çok bi işe elimi sürmez genelde tv karşısında yaymayı tercih ederim, ya hafta içi 5 gün çalışıyorum bi cumartesi pazar da temizlik bilmemne ile mi yorulayım yani ? Ama gözlem yeteneğim mükemmelmiş demek hiç bi ayrıntıyı kaçırmamışım. Yoksa şimdi hem temizlikte bu kadar titiz olamazdım, hem de yemeklerim böylesine şahane olmazdı heralde...
Yalnız bi sorun var ki patlıcan musakkayı bile döktüren ben ikidir taze fasulyeyi tutturamıyorum o nedenle ben de pes ettim. Ama bence bu benim beceriksizliğimden değil bayaa bayaa fasulyenin kartlığından... Sebze seçme konusunda henüz profesyonelleşemedim maalesef, gidip de kalın kabuklu dolma biberleri seçebiliyorum misal :( Çamaşır makinesi çalıştırmışlığım da yoktu benim hiç, yahu düşünüyorum da anama çok eziyet etmişim herşeyi annemden beklemişim utandım valla.
Renkliler, açık renkliler, hassaslar, bilmem neler bu 30 derece, şu 40 derece falan anlamam etmem, şimdi gayetnen hallediyorum, hiç bi kere renkler birbirine girmedi çekip küçülen herhangi bişi olmadı ta ki dün akşama kadar :( Beyazların içine, içinde mavileri olan bi havluyu atma gafletinde bulundum aklıma da gelmedi değil ahh ahhh beyazlar olmuş buz mavisi :( çok moralim bozuldu bildiğin gibi değil.

Evlendim ve kendimden korkmaya başladım çünkü kendimi tanıyamıyorum artık içimde adeta bi Monica [ Friends dizisi izleyenler bilir, hastalık derecesinde titiz, düzen, tertip manyağı hatun kişi ] beslemiş ve büyütmüşüm de evlenmeyi bekliyomuşum çıkartmak için... Neredeyse sürekli elimde toz bezi ve elektrik süpürgesi ile dolaşıcam... Mutfak tezgahında bir bardak kalsın gece uyku haram, ille bol kalacak o tezgah... Evet kabul ediyorum rahatsızım :( İlk zamanlar daha vahimdim de yine hafif bi yavaşlama mevcut bu sıra...

Bi de hem iş hem ev beni çok yıpratıyo sadece beni mi bi çok kadını yıpratıyodur ama ben 3.5 ay gibi kısa sürede hemen pes ettim :( Bazen adım atıcak halim kalmıyo o derece halsiz ve de yorgun hissediyorum... Bu nedenle ileride koca parası yemeye karar verdim... Bi dikiş makinesi alıp evde hobi mobi takılıp, yemek tarifleri vereceğim, dikiş, nakış tüyoları anlatacağım bi blog hazırlamayı düşünüyorum. [ Nasılsa her şekilde gideri var bu sitelerin ] Eee mesleğim de evde freelance iş yapmak için uygun zaten ayda iki iş yapsam tamam işte ohhh azıcık aşım kaygısız başım...

İşte böyle ! Hayatımdaki en mühim gelişmeyi de nihayet yazmış rahatlamış bulunuyorum... Fakat hala zorlanabiliyorum kocanın soyadını da kullanmak, annesine, babasına anne baba demek falan... Bi kere hem bencil hem de özgürlüğüne düşkün bi insanım evlilik zaman zaman zorlayabiliyo... Ama elbette erkek için de pek kolay bişi değil... Hele de benim gibi zor bi insanla yaşamak Angel'ın hayat sınavı olsa gerek :) Bi de 32 yıl sonra doğduğum mahalleden, evden, tatil harici hiç yanlarından ayrılmadığım ailemden uzak olmak falan dokunuyo ara ara... Hem annemi, hem babamı, ben kedimi özlüyorum :(
Ama en büyük şansım evliliği Angel ile yaşıyo olmam. Annemden sonra beni en iyi tanıyan insan o olduğu için onunla bi hayat güzel... Seni öyle böyle değil seviyorum ve herkesin sevdiği ile beraber mutlu bi hayat geçirmesini bağrımdan kopan dileklerle istiyorum...

* Dinliyorum : Barış Manço [ bu ara fena sardım ] / Austra
* İçiyorum : Tabiki de su
* Yiyorum : Bildiğin hayvan gibi yiyorum çok afedersin, zaten kilo aldım :(
* Okudum : Ahmet Ümit - Kavim
* Okuyorum : Agatha Christie - Dersimiz Cinayet

Hiç vaktim yok...

2010-12-07T03:47:00.000-08:00

Buraya bişiler yazıp, çiziktirmeye hiç vaktim yok, üzülüyorum bu duruma, çok öksüz bıraktım sayfamı farkındayım, ayrıca bişi daha farkettim ki sadece bunalımlı, acılı, dertli, tasalı olduğum zamanlarda bişiler yazıyorum. Kendimi kınıyorum, halbuki hayatımda çok mühim gelişmeler oldu...

Yakın zamanda yazarım ama...

İzlediğim ama yazmaya vakit bulamadığım filmler

2010-08-08T12:34:00.000-07:00

Uzun süredir aklımdaydı ama hep erteledim, yine diplerde olduğumdan arabesk arabesk yazılar yazmaya programlamışım kendimi, bugün şöyle bi silkelendim n'apıyosun kendine gel dedim hiç deilse şu izlediğin filmleri bi yazıver dedim ve sonra açtım bloğumu...

Önce The Twilight Saga: Eclipse ile başlamak istiyorum. 4 kitabı da okuduğumdan filmlerini hep heyecanla beklerim, bu 3. filmi de aynı heyecanla, yine ilk gün ve yine yalnız başıma seyrettim. Okurken kafamda canlandırdığım gibiydi film, vampirlerin birbirleriyle savaşı, kurtların olaya dahil olması, herşey iyi güzeldi sadece Victoria'nın değişmesine biraz içerledim, hiç olmamış nerde o eski Victoria ! Bu hatun yavan kalmış gibi geldi bana. Bella'ya kızdım, biz bi tanesini de bulamazken yok Edward benim olsun ama Jacob da benim olsun şımarıklığına çok sinirlendim, gerçi tamam Jacob onun zor zamanlarında yanında olan bi teselli kaynağıydı onu bi kardeş, bi dost, bi kanka olarak benimsemişti aklında herhangi duygusal bi his söz konusu değildi ama Jacob'ı korumak uğruna ona gayet ateşli bi öpücük vermesi yadırganacak bi davranıştı, mesela Edward Türk olsaydı kafa göz dalmıştı, ama Türk olmadığı için çok üstünde durmadı bu durumun, kötü niyetli değildi diye düşündü, beni öptüğü gibi ihtiraslı da değildi zaten diye avuttu belki de kendini... Her kızın ayrılık döneminde yanında bi Jacob olmalı bence, çok faydalı, kafa dağıtmasına yarıyo insanın. Ama işte bunlar nerde bulunuyo onu bilmiyorum ! Görüntüler, aksiyon ve duygusal sahneler beni çok tatmin etti. Breaking Dawn'ı iple çekiyorum. Ve Edward'ın Bella safına evlenme teklif ettiği sahne çok dokunaklı, çok tüylerimi diken diken eden bi sahneydi, anladım ki o an her ne kadar evlilik için çok da acelem yok amaaan çok da mühim mi ki canım diye düşünsem de bana öyle evlenme teklif eden adamın nesi olurdum bilmem... O an bişeyi daha anladım ki beni cezbeden insan Robert Pattinson değil geldiği yüzyılın tüm centilmenliğini ve de romantizmini dört dörtlük yansıtan şövalye ruhlu Edward'ın ta kendisi ! Elbette ki müzikler yine olağanüstüydü. Misal bi tanesi burda.

İkinci filmim; El secreto de sus ojos ( az buçuk ispanyolca bilgimle hemen yardımcı olayım gözlerindeki sır :) )
2009 Arjantin / İspanya ortak yapımı olan bu gerilim, polisiye ve dram filmi vahşi bir tecavüz ve cinayet vakasının çözülmeye çalışılmasını ve hiç konuşulmayan, konuşmaya cesaret edilemeyen bir aşk hikayesini konu alıyo, Arjantin'deki çarpık, saçma sapan ilerleyen adalet sistemini ( gerçi dünyanın neresinde adalet düzgün işliyo ki ! ) de sorgulatan filmin baş kadın oyuncusu Soledad Villamil'e hayran kaldım. Akıcı ispanyolcalarından 3-5 kelime kaparım diye pür dikkat izlediğim filmi seyretmeyenlere mutlaka tavsiye ederim. "Gözler yalan söylemez"

Son filmim ise bugün izlediğim, etkisi hala üzerimde taptaze olan 2000 Lars Von Trier yapımı başrolünde Björk'ün ve Catherine Deneuve'in oynadığı Björk'e Cannes film festivalinde en iyi aktrist ödülünü kazandıran ve bir müzikal olan Dancer in the Dark. Merto; içinde bulunduğum ruhsal çöküşten dolayı bugün bu filmi izlettirmekle bana ne büyük bi ıstırap verdiğinin her ne kadar farkında olmasa da ben neden daha önce izlememişim diye kendime kızıyorum. Film yer yer insanın içini baysa da iyi ki müzikler varmış dedirtiyo, yoksa gerçekten bazı sahnelerde üstümü başımı yırtasım geldi. Björk'ün oyunculuk geçmişi olmamasına rağmen gösterdiği performansı ağzım beş karış açık seyrettim. Aslında kendisine sadece sempatim vardır, ay ne şirin kız, çok değişik bi sesi ve tarzı var diye öyle uzaktan yorumlarım, şarkılarını çok dinlemişliğim yoktur, ama bugün filmi izledikten sonra neden üstün körü ilgilenmişim, hiç derinlemesine araştırmamışım bu kadını çokta sallamamışım diye düşündüm durdum... Sonuç olarak filmde salya sümük kapıp koyverdim. Konu itibariyle zaten bi facia olan filmi izlerken bi anda kendimi anneliği sorgularken buluverdim ve filmden sonra yok dedim ben gerçekten anne olamam, ilerde istesem de cesaret edemem, böylesi bi sorumlulukla başa çıkamam, bu ağır yükü ben kaldıramam dedim durdum. Ve gözlerimin 3.75 miyop olmasına şükrettim... Sonra bana Merto; Björk'ün beni yer ile yeksan eden, adeta beni benden alıp başka alemlere götüren bi parçasını dinletti ki işte o da burda.

İzlediklerim bu kadar şimdilik, bi de hayatı izliyorum bazen uzaktan, bazen yakından...

Aperatiflerim:

* Dinliyorum : Björk - Pagan Poetry / Portishead - The Rip
* İçiyorum : Bu ara sadece su
* Yiyorum : İştahım sıfırın altında
* Okudum : Jean Christophe Grange - Ölü Ruhlar Ormanı / Pucca - Küçük Aptalın Büyük Dünyası / Uğur Gürsoy - Fırat 2
* Okuyorum : Sami Hazinses - Piç Güveysinden Hallice

Yazıcam, çizicem, silicem.

2010-08-06T09:53:00.000-07:00

Yazıcam buraya çok pis şeyler yazıcam, çok flaş açıklamalarda bulunucam, ilerde g.tümle gülücem kendime, belki de gülmek yerine halime ağlarım, saçımı başımı yolar dizlerimi döver, kendimi yerden yere atarım bilemedim şu an !

Birini tüm sosyal mecradan silip, engelleyebilmek

2010-08-05T04:53:00.000-07:00

N'apıyomuşuz facebook, msn, twitter bilmem ne henüz icat edilmeden önce bilmem! Ayrıca sildim, engelledim her bişiyi yaptım da n'oldu ki ? yine facebook'ta profiline girip o şapşal fotoğrafına bakıyorum sanki bende yok, piskopatlık bendekide başka bişi deil. Ay nasıl da rahattır için eminim Allaam yarebbim, herşeyi yaptım, kalktım teee nerelere geldim senin için yok yaa hiç değmezmiş deyip gönlünü ferah tutup iyice yayıyosundur.

Yok yani ben de sıkıldım, başka anlatacak, yazacak bişeyim yokmuş gibi hayatımda hep flaş haber olarak seni veriyorum, 2006'dan beri yazıyorum 2006'dan beri hep seni yazıyorum. Hayatım nasıl bişiyse işte bi sen varsın hep gündemde.

Negzel yazmışsın be PuCCa!!!

-------------------------------
Hep bir tereddüte düşüyorum orda
Unutmak mı istiyorum bunu acaba diye..
En sonunda kişilerimden bile çıkartıp
Hiç tanımadığım bir yabancı gibi davranıyorum
Günlerce seviştiğim, sevdiğim adama..
"slm, asl, cam" diyen Konyali_crayzi'den bile daha el oluyor.
Yeni birini ekleyene kadar, yokluğu hep batıyor.

http://puccaysamgunahimne.blogspot.com/2009/10/bu-kisiyi-engellemek-istediginizden.html

Bi son olmalıydı ki!

2010-08-04T05:13:00.001-07:00

Aslında ben de seni çok öslemiştim sana hiç söyle-ye-memiştim ve sana ne kadar çok ihtiyacım olduğunu, seni ne kadar çok öslediğimi kelimelerle ifade edemeyeceğim için sadece susup içime atıyorum, zaten dışavursam ne değişecek ki ? Bu sonu ben yazmadım mı ?!

Kime ne ?

2010-08-03T09:12:00.000-07:00

Gönül ağlar belki karalar bağlar bundan kime ne
Dengeyi yine kendisi sağlar bakar olana bitene

wireframe

2010-07-29T07:40:00.001-07:00

Tasarımıma başlamadan önce wireframe çizerken, her bi çizgide içimden bişiler kopup kopup gidiyo ! Wireframe çizmeye sen teşvik etmiştin beni ! Nasıl unuturum ki ?

Eksik...

2010-07-28T02:57:00.001-07:00

Sanki birşeyler eksik hayatımda!
Dur ve dinlen n'olursun bir daha
Yerinde olsaydım beni dinlerdim
Ama sen duymadın

Duraksız bir yarış seninki
Ne başı var ne sonu belli
Uğraşırken kazanmak için
Sormadın hiç neden niye

Ve hayat sana dokununca
Herşey nasıl da değişti
Dönüp bakınca
Gördün birden

Sanki birşeyler eksik hayatımda!
Dur ve dinlen n'olursun bir daha
Yerinde sayarsın kaçıp gitsen de
Herşey içinde

Sevdiğin herşey bir yük olmuş
Karşı koymak bile yetmiyor
Yine aynı şarkıyı söyle
Sanki ağlar gibi kendine

* Mor ve Ötesi - Eksik -

geri sayım...

2010-07-27T23:09:00.001-07:00

Yine başladığım yerdeyim, tee yolun en başında...

İleriye sarma tuşum bozuk, pause ve geriye sarma tuşum süper çalışıyo ama.

Önce kim ? sen mi ben mi ?

2010-07-27T01:42:00.001-07:00

Sırtımda çıplak
Islak nefesin
Bi gidip bi geliyor
Biz senlen yatmıyoruz ki
Yaşamıyoruz da
Hep yarışıyoruz
Sen mi ben mi
Önce kim
Ölümü öldürecek diye

Bir zamanlar...

2010-07-27T01:13:00.000-07:00

Bi zamanlar Nilüfer ve Kayahan ayrılmaz, yedikleri içtikleri ayrı gitmez, çok samimi bir ikiliydiler, aynı sen ve ben gibi...

Temel Reis ve Safinaz çok sevgi doluydular, aynı sen ve ben gibi...

Mesela Emel ve Erdal da çok yakınlardı, aynı sen ve ben gibi...

İzel ve Ercan da; Çelik başka bi yol tutturduktan sonra iki kişi kalmışlar ve çok büyük bi uyum sağlamışlardı, aynı sen ve ben gibi...

Brad Pitt ve Angelina Jolie'nin beraber olmasına o kadar sevinmiştim ki aynı senle ben berabermişiz gibi...

Bence Süheyl ve Behzat Uygur da çok komik bir ikili olmuşlardı, aynı sen ve ben gibi...

Müjdat Gezen ve rahmetli Cenk Koray da eğlenceliydiler, aynı sen ve ben gibi...

Oya ve Bora da hep çocuksu bi birliktelik sağlamışlardır, aynı sen ve ben gibi...

Tom ve Jerry hep birbirleriyle didişen bi ikiliydi, aynı sen ve ben gibi...

Bihter ve Behlül çok tutkulu bir çiftti, aynı sen ve ben gibi...

Tango ve Cash çok kahramanlardı, aynı sen ve ben gibi...

Şimdilerde Soner Sarıkabadayı ve Murat Boz da efsanevi bi birliktelik oluşturdular, aynı sen ve ben gibi...

Sezen Aksu ve Onno Tunç ise bence hiç unutulmayacak bir ikiliydi, aynı sen ve ben gibi...

Bazen

2010-07-25T22:55:00.001-07:00

Bazen sonuçlarını hiç kestiremediğim şeyler yapıyorum...
Sonunda gerçekten üzülüyorum ama o hareketi neden yaptığımı hiç bi zaman bilemiyorum.

Hypnogaja - Here Comes The Rain Again

2010-06-09T04:01:00.001-07:00

Here comes the rain again
Falling on my head like a memory
Falling on my head like a new emotion

I want to walk in the open wind
I want to talk like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you?

Talk to me ? like lovers do
Walk with me ? like lovers do
Talk to me ? like lovers do

Here comes the rain again
Raining in my head like a tragedy
Tearing me apart like a new emotion

I want to breathe in the open wind
I want to kiss like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you?

Talk to me like lovers do
Walk with me like lovers do
Talk to me like lovers do

So talk to me like lovers do
Walk with me like lovers do
Talk to me like lovers do

Here comes the rain again
Here comes again now...

http://www.youtube.com/watch?v=5-juDiDTYfw

Kalakalmak...

2010-05-27T22:46:00.000-07:00

Hiç beklemediğin anda, aniden karşılaşmak, kalakalmak, şaşırmak, ne söyleyeceğini bilememek, buruklaşmak ve selam verip, uzun uzun konuşamamak, sonrasında sırtını dönüp yola devam etmek ve düşünmek 5 yılın sonunda böyle olmak nasıl zor !

Oysa ki sen hayatımın merkez noktası değil miydin bir zamanlar ?
Şimdi sadece kuru, hissiz, öylesine bir merhaba dediğim adam mı oldun benim için ?

Ne sen baktın ardına ne de ben ?

Karşımda seni görmek kanlı canlı olarak, ne kadar güçlü görünsem de dağıtmış beni anlamamışım !

Ve yeni bir başlangıç, yeni bir sayfa için bütün imkanları yitirdik artık biz. Artık herşey için çok geç !

Ben senin için çok zor durumda kaldığın zaman elimi uzatmamı isteyebileceğin geçmişten gelen bir arkadaşım... Seni ne kadar seversem seveyim sen de benim için öylesin...

Öyle çok isterdim ki ne pahasına olursa olsun içimden kazıya kazıya, kanata kanata, söküp atmayı seni !
Kabullenemediğim şey ise ; seni asla unutamayacak olmam ! Hepsini unuttum hiç hatırlamıyorum ama sen kaldın, içime kazınmışsın, izi kalan bi yaram olmuşsun .

Biliyorum ölene dek kimseye asla " meleğim " diye hitap edemeyeceğim... İçim el vermeyecek çünkü !

Olmaya devlet cihânda bir nefes sıhhât gibi...

2010-04-04T10:52:00.000-07:00

halk içinde mûteber bir nesne yok devlet gibi
olmaya devlet cihân da bir nefes sıhhât gibi

saltanat didükleri ancak cihân gavgâsıdır
olmaya baht u saadet dünya da vahdet gibi

ko bu ıyş u işreti çün kim fenâ dur âkıbet
yâr-ı bâki ister isen olmaya tâat gibi

olsa kumlar sagışınca ömrüne hadd ü aded
gelmeye bu şîşe-i çarh içre bir sâat gibi

ger huzur itmek dilersen ey muhibbî fâriğ ol
olmaya vahdet cihanda kûşe-i uzlet gibi...

-------------------------

Kanuni Sultan Süleyman bu gazeli hastalığında yazmış...

Barış Manço'da öyle bir şarkı yazmış ki bu manalı eserden yola çıkarak ufffff yani !

http://www.youtube.com/watch?v=c32j7jatDO0

Defter

2010-03-30T23:03:00.000-07:00

Hayat ne tuhaf vapurlar filan....

Komple yeni bi defter almıştım oysa, önceki defterime yeni bi sayfa açmamıştım ki, bu yeni defterimin arasında neden önceki defterime ait sayfalar var peki ?

Defter bitmeden ziyan mı ettim yoksa ?

Hayatım hep yanılgıya düşmekle mi geçecek ? Belki de gerçekten hiç düzgün çalışmıcam ve böyle savrulup savrulup durcam...

Aperatiflerim:

* Dinliyorum : Duman - Helal Olsun / DeadBolt - One day i will kill you / Riverside - komple bütün albümleri
* İçiyorum : Ne bulursam
* Yiyorum : Gerçi pek bişi yemiyorum
* Okuyorum : İçimi
* Seyrediyorum : Uzun süredir bişi izlemediğimi farkettim

Birinin kadını...

2010-03-18T01:26:00.000-07:00

Birinin Kadını Olmak İstiyor Canım...
Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak,
konuşulmamak, bakılmamak hatta!

Neden mi?
Herkesin eli tutulmaz,
herkesle film seyredilmez,
herkesle çekirdek çitlenmez,
herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

Birinin Kadını Olmak İstiyor Canım
Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak, konuşulmamak, bakılmamak hatta!

Biraz korunmak, biraz şımarmak...

Bir kaç çeşit yemek yapmak, İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak, belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek, bi yerlerde çay içmek, Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun, sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!

Neden mi?
Herkesin eli tutulmaz,
herkesle film seyredilmez,
herkesle çekirdek çitlenmez,
herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

İçinden gelmeli...
Hücrelerine kadar hissetmeli, dna"larına kadar bilmeli insan!
Düşünerek emin olunmaz, bir anda ya olunur ya olunmaz.
Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa, kafa da hiç karışmaz ya, olsun!
Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar...

Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

Sabahları uyandığımda "günaydın sevgilim" mesajları görmek istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum. Özlemek istiyorum birini. Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum. Dayanamamak istiyorum!

Çalışırken, düşünmek istiyorum sonra onu! Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara... Gülümsediğim için daha çok çalışmak...

Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin istiyorum beni, hiç sevilmediğim gibi...

Biri o kadar çok sevsin ki beni, hatalarımı da sevsin istiyorum!
O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!

Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum "neredesin" diye, "Hımm kim aradı bakayım" diye! Ben sormam ama, korkmasın. O sorsun!

"Biliyor musun ne oldu?" ile başlayan heyecanlı cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana. Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar. Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.
Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya, dinlesin işte. "Ya, evet, çok mühim bir şeyler olmuş" falan desin bi de sonunda...

Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?

İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de başarabilecek birini bulamam mı bi arasam?
Şimdi ben yalnız olmak istemesem, yalnız olur ve bunları da yazıyor olurmuydum?
Hiç sanmam!

Birinin elini tutmakla, birinin elini, sıkı sıkı tutmak arasında çok fark var!
Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da, tutmuş gibi yaparsın işte.
Ben yapmam!
Bunu zaten bilirsin.
Kimin elini tutacağını yani.
Deneyerek bulmazsın.
Sadece bilirsin.
Bilmek!
Açıklaması yok.

Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!
Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!
Repliklerin bir anlamı yoksa, kimseyle film seyretmeyeceğim.
Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz!

Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak, biraz şımarmak...

* O halde herkesin huzurunda böylesi harika bi yazı için Yasemin Pulat'a çok tşk ediyorum :)

* veritas

2010-02-11T00:43:00.000-08:00

Gerçek nedir ki ?

İnsan alışamıyorum, yapamıyorum dese de ipe ipe alışıyomuş be ! Zorla alıştırıyolarmış...

11 Ekim'de yazdığım yazıyı okudum da az önce, kendimi yerden yere vurur pozisyondaymışım. Ha şimdi hayatım süper dört dörtlük herşey yerli yerinde çok mu mutluyum ! Hayır ama kendimi yerden yere de vurmuyorum... Artık sen de eskisi gibi içmiyosun mesela ! E ben de makyaj yapmaya başladım mesela ! Kendimizi önceki gibi bırakmıyoruz.

Çünkü o şekilde hiç bi b.kun çözülemediğini öğrendik. Artık iki "büyük, olgun" insan gibi herşeyin bi zamanının olduğunu ve bazı şeylerin zamana bırakılması gerektiğini öğrendik. Ha bu zaman bizim için ne gösterir bilemiyoruz tabi, orası süpris...

Yazıldı, çizildi elbet bişiler ikimiz için de...

Aperatiflerim :

* Dinliyorum : Ziynet Sali / Rüya
* Okuyorum : Kendimi
* İzledim : Wicker Park
* İçiyorum : Votka-Fişne

nasıl zor şimdi !

2009-10-11T09:24:00.000-07:00

Hayallere dalarken yine aynı şeyleri yaşayabileceğimiz aklımın ucundan bile geçmezdi, benim için gerçek bir rüya gibiydin.Yokluğun canımı korkunç derecede acıtırken senin nasıl olduğunu merak ediyorum.
Bitmedi benim için hiçbir şey bitmedi,kabul etmiyorum... Sen kalbinde,aklında bitirebileceksen ya da bitirdiysen bilemem ama ben bitirmeye hazır değilim,seni unutmaya şu an hazır değilim.
Her zaman sevgimizin bütün sorunları alt edeceğine inanırdım, bu son olay tamamen anlık korkulardan kaynaklı olarak geliştiyse de ben bunu da çözeceğimize inanıyodum. Ve böyle sonuçlanacağını düşünmemiştim.
Sana olan sevgim ölene kadar son bulamaz bundan adım gibi eminim.
Öyle bir yalnızlık ki tarifi yok, acısı koskocaman... Kalbimde derin bi boşluk. Her yerde sen nasıl olabilirsin ? Hayatımızın, hayallerimizin bu kadar kısa sürede bu şekilde tepetaklak olduğuna inanamıyorum. Birbirimize olan inancımızı mı kaybettik yoksa?

Seni son kez 8 Ekim günü görmüş olmayı da kabul etmiyorum... Ve gitmene dayanabileceğimi de sanmıyorum. Beni burda yapayalnız bırakıp huyunu suyunu bilmediğin bi başka ülkeye gitmene kalbim artık dayanmaz. Senin dayanabilir mi ? Bi başkasını tanıyabilecek gücün var mı ? Beni hiç özlemicek misin ?
Aptallığın bile bana göreydi... Kabul ediyorum çok zordum, ama sen de kolay değildin. Bütün herşeyden arınıp yeniden beraber olma imkanı verilse ya... Ki bu ay 24'ü 5.yıl doluyodu. Hani Saw6'da 5.yılımızı kutlayacaktık.

Sensiz olmuyo Melek, sensiz hiç bi şekilde nefes alamıyorum. Sen ne yapacaksın peki hayatında anlık mutluluklarının perisi olmadan ?

Bugün yeniden Cesaretin Var mı Aşka'yı seyrettim, bu kez çok daha farklı anlamlar ifade etti bana, sen de seyretsen keşke. Sevginin herşeyin üstünde olduğunu görsen... Bu kadar severken ayrı kalmamızın hiç bi anlamının olmadığını görsen.

Beraber daha çok seyredilecek film vardı, daha çok okunacak kitap, gezilecek yer,konuşacak cümle, gülünecek şaka, daha çok paylaşılacak anı vardı şu hayatımızda.

Son bi kez elini tutmadan, gözlerine bakmadan, sana dokunmadan, sana bi kez daha seni sevdiğimi söylemeden gidemezsin hiç bi yere gidemezsin.

Aşk herşeye değer seninle anladım, bin yıl geçse sürer içimde rüzgarın...

Gitsen de, kalsan da, aylar geçse de, hayatımıza birileri girse de içimde sevgimize olan inancım hiç bitmeyecek... İnanıcam, bilicem ki sen de beni hep seveceksin, belki bir gün yine karşılaşıcaz, önceki ayrılığımızdan sonra yeniden karşılaştığımız gibi. Bu sefer her zamankinden daha özenli, daha ders almış şekilde yeniden beraber olucaz. Buna inanıyorum ben sen inanmasan da...
Sana inanıyorum, sevgime inanıyorum, kendime inanıyorum...

Seni çok özlüyorum...Tüm hücrelerimle özlüyorum...Seninle konuşmayı, seninle yürümeyi, seninle gülmeyi, çocukça davranmayı,bana püsküllüm demeni. Sana doyamamıştım ben...

Seni çok seviyorum Melek, öyle böyle değil seviyorum, su kadar seviyorum...Su'dan bile fasla seviyorum, kendimi kaybedercesine seviyorum, gururum yerlerde seviyorum,yana yakıla,ağlaya zırlaya seviyorum ve sana asla "Hoşçakal" demiyorum ... Sen benim gerçek aşkımsın...

Sonunda Geldi...

2009-06-24T07:20:00.000-07:00

Beklediğim mutluluk, beklediğim gün, beklediğim insan nihayet geldi çattı kapıma dayandı ! Tabiii ben geç yazıyorum her zamanki üşengeçliğimle...
Gözüm aydın...
Kaldığımız yerden devam ediyoruz tüm aşkımızla !
Özlemişim çok ! Görünce bir kez daha anladım...

Hoşgeldin yar yüreğime !
Hoşgeldin meleğim...

Ekstra çok önemli not : Markus Antonyus'umu evlendirdim :) Öslem ve Burak ile bu kutlu günde yalnız bırakmadık kendisini, teee İzmir'lere gittik onu dünya evine sokmak için :)
Ömür boyu mutlu olmanızı diliyorum... Sizi seviyorum...

keşiflerim ve izlediklerim...

2009-04-24T12:08:00.000-07:00

Yazıma önce keşfettiklerimle başlamak istiyorum.
Keşif 1 : Bedük-Meğersem nasıl da tüm hücrelerime hitap eden bir müzik yapıyomuş da benim haberim yokmuş,geç de olsa Bedük'ü bulduğum için pek mutluyum, takım elbiseli, güneş gözlüklü elektronik müzik dahisi biriymiş kendisi. Automatic ile buldum, heartbreaker ile kendimi kaybettim :) Dinledim, coştum, beğendim, hopladım, zıpladım Sebastian Carlos ile paylaştım - hep yaptığım gibi - konser hayallerine daldık. Kendisini kutluyorum cümle alemin önünde ...
Keşif 2 : Cafe Crown'un 3'ü bir arada fındıklısı. Ki 3'ü bir aradalar hiç tarzım değildi. İş yerinde bir arkadaş hazırlamıştı kendisine bir gün, bir koku bu kadar mı cezbedici gelir, yoksa bana mı öyle geldi bilmiyorum ama çok fena cezbetti beni ve o gün bugündür her gün düzenli şekilde içiyorum, mutlu oluyorum, hoptekliyorum.
Her ne kadar 3'ü bir aradaların her türlü kalan artıklardan yapıldığı söylense de bu beni pek etkilemedi, içmeye devam ediyorum mütemadiyen, mesela zeytin ezmesinin de bozuk zeytinlerden yapıldığını söylerler, doğrudur elbette ama afiyetle onu da yerim ben :)
Keşif 3 : Bir gün Cybersco ile onun odasında otururken - kendini bitkisel kürlerin anlatıldığı bir kitaba fena kaptırdı bu aralar :) - bana keçiboynuzunun faydalarını anlatmaya başladı ve bir tane de denemem için verdi, aklıma Bir Demet Tiyatro'da oynayan ve sürekli keçiboynuzu tüketen Kudbettin geldi :) yedim çok sevdim, üstelik zayıflamaya da yardımcı olduğunu söyleyince sevgim daha da arttı, şişman biri değilim - tamam kabul eskiden şişmandım - fakat hala bir zayıflama hevesi içindeyim :) şimdi hergün yiyorum ne kadar elime geçerse, üstelik bol bol da su içiriyo, gerçi keçiboynuzuna gerek yok ben zaten bol bol su içiyorum. Ama zararı olmaz. iyi bişi deneyin derim, ciğerleri de temizliyomuş, sigara içenler özellikle yesin diyorum.
Keşif 4 : Pink Floyd'un çok ciddi bi dinleyicisi değildim, Angel dün bana bir şarkı hediye etti. " A great day for freedom" Pink Floyd'un şarkısı oluyo kendisi. Dinledim, bi daha dinledim sonra bi daha dinledim. Adı da çok hoşuma gitti şarkının, müziği de ve tabiki de manidar sözleri de... Sonra dinliyim dedim ve bugünü Pink Floyd günü ilan ettim kendimce. İyiymiş, neden çok önyargılıymışım ki ! Bazı şeyleri 30 yaşında keşfetmem gerekiyomuş demek ki ! Eskiden de çok sevdiğim "High Hopes"u defalarca dinledim dinledim ben de onu Angel'a hediye ettim. Pink Floyd Türkiye'ye konsere neden gelmiyomuş biliyo musunuz ? Gelirlerse Türkiye'nin ekonomisinin çökeceğini söylüyolarmış :) nasıl bir hava bu yaa :)

Geçen Cuma Sebastian Carlos ile Galata köprüsünde manzaraya karşı demlendik, çay demliydi ama güseldi :) bana emanetlerimi getirdi, o da olmasa halim nice.. Beni kim buluşturacaktı yeniden Edward Cullen ve Bella Swan ile ve bir de Cybel ile yemedikleri, kutunun yarısı dolu olan after eight ile :) Yeniay'a başladım nihayetinde ve bu gece biticek :( hiç bitmesin istiyodum oysa ki ! Sonrasında serinin diğer kitapları; Tutulma ve Şafak vakti,beni bekleyin :)Teşekkür ederim Sebastianımmmmm... Efet kitap bitecek bu gece ama çuklatlar da suyunu çekmeye başladı :)

İzlediklerime gelirsek eğer; kısaca özet geçip paylaşmak istiyorum... Geçen hafta Angelina Jolie'nin yine enteresan konulu Amerika'nın ilk top modeli Gia'nın hayatının anlatıldığı biyografi tadında filmini seyrettim. "Gia"... 26 yaşında aids'ten ölen bu model bu kısacık hayatına her türlü uyuşturucuyu, her türlü özgürlüğü sığdırmış. Annesi ile olan ilişkisi bi acaip ama filmin sonlarına doğru yürek burkan bir hal alıyo. Ve filmde Lost severlerin çok da yakından tanıdığı Elizabeth Mitchell pek de aktif bir rol almış... Tavsiye ediyorum.

Beyond Borders da yine bir Angelina Jolie filmi. İngiltere'de başlayıp Vietnam'a kadar uzanan, Afrika'yı da içine alan ve Çeçenistan'da son bulan olağanüstü bir aşk ve insanlık filmi. Nickimi borçlu olduğum film, fakat yıllar önce Digiturk'te seyrettiğim altyazı çevirisinde Matanay denirken, son seyrettiğimin çevirisinde Metahaney deniyodu, olsundu ben Matanay olarak bildim... Anlamı ölümden çalan demekti, etkileyiciydi. Angelina Jolie'nin gerçek hayatındaki yardımseverliğini de etkilemiştir diye düşünmekteyim. Ya da zaten Angelina çok yardımsever olduğu için ona bu rolü teklif etmişlerdir.

Az önce ise Marley and Me'yi seyrettim, Jennifer Aniston'ı Friends'ten beri çok beğenirim, yine harika bir oyunculuk sergilemiş, kocası rolündeki Owen Wilson'ı da beğendim, konu olarak da film çok hoşuma gitti, film başlarken R.E.M'in Shiny Happy People şarkısını çalmaları da bayaa bi beğenimi kazandı. Evli çift Grogan'lar çocuk sahibi olmadan önce bir köpek sahibi olmaya karar verirler ve şirin mi şirin yaramaz mı yaramaz minik bir labrador alırlar. O köpeğin kanlı canlı yanımda olmasını isterdim ki rahatça mıncık mıncık edebileyim, film çok tatlı bir komedi filmi. Jennifer Aniston gerçekten çok yakışıyo komedi filmlerine. Ama sonu beklemediğim gibiydi :( hayatın acı gerçekleri tamam da beni bu kadar ağlatmaya ne hakkınız vardı yaa gece gece ?
Seyredin ne demek istediğimi anlayacaksınız. Hemen koştum Efeciğime sarıldım sarıldım öptüm öptüm hiç bırakmadım kucağımdan :(

Hayvan sevmeyen bi de üstüne onlardan tiksinmeyi başarabilen insanları anlayamıyorum ben ! Biraz sorgulamaları gerekiyo bence insanlıklarını ! Şu solda gördüğünüz şirin şey nasıl sevilmez yaa sorarım size ? Şu masumiyete bakın... Hayvanlar olmasaydı bu dünyanın hiç çekilcek yanı olmazdı bence.

Friends sezonlarını bitirdim, acayip bitti, istemediğim şeyler oldu :( bir komedi dizisinde ancak bu kadar ağlanabilirdi ve ben yine duramadım salya sümük oldum :( 10 yıl boyunca; mükemmel bir oyuncu kadrosu ve senaryosuyla mükemmel bir dizi çıkmış ortaya.

Aperatiflerime geçeyim artık :

* Dinliyorum : Pink Floyd / A great day for freedom, High Hopes - Bedük / Komple iki albümü birden.
* Okuyorum : Stephenie Meyer / Yeniay - Daha öncesinde okudum Sinem Güdüm Kocam kocaya kaçtı ( enteresan hikayelerin olduğu bir kitap, hayata biraz daha farklı bakmayı gösterebildi bana, en azından önyargısız )
* İzledim : Marley and Me / Beyond Borders / Gia
* İçiyorum : Su - Soda
* Hala özlüyorum : Angel

SuperMassive !

2009-03-23T10:35:00.000-07:00

Ne kadar uzun zaman oldu ve ben hiç uğramaz olmuşum, en son 2008'de buralarda görülmüşüm ve bi daha haber alınamamış benden, bu ne tembellik, küçücük bile mi bişi yazmaz insan ???

Neler oldu bunca zaman ? 2009'a girdik, Angel vatani görevini yapmak için beni yalnız bıraktı şu İstanbul'da :( ama nerdeyse dönecek tabii :) ben o kadar zaman gelmemişim buraya. Sabırla dönüşünü bekliyorum, günleri sayıyorum hergün, angel'ın askere gitmesinden daha mühim bişi olmamış şu zavallı hayatımda... :(

Buraya yeniden gelmemin nedeni ise beni kendimden eden bir film hakkında yazma isteği, önüne geçemiyorum bu isteğin... Öyle büyüdü ki acaip bişi oldu. Bu kadar öneme sahip hangi film olabilir dediğinizi duyar gibiyim. Filmi Angel; izne geldiğinde berabercene izledik, fakat film zevkimiz çok uyuşmadığı için bunun da kritiğini doya doya yapamadım, çünkü kendisi hoşlanmadı, basit bi teenage filmi işte dedi, oysa ki benim için bu kadar basit anlatılamazdı bu film, teenage dediğimde anlamış olmalısınız hangi film olduğunu :) Sinemadan çıktıktan sonra böylesine etkilenmemiştim, üzerimde böylesi bir etkiyi kitabını okuduktan sonra bıraktı, Sebastianım sağolsun bana bu kitabı hediye etti, içinde de bir poster mevcuttu çocuklar gibi aynı liseliler gibi sevindim :) oysa buraya gelmediğimden bu yana 30'uma da girdim ben.

Kitabı cumartesi bitirdim, bitmesin istedim, gözümde canlandırdım sahneleri, adeta kitabı yaşadım, kitap elbette ki daha etkileyici. Ve bitirdiğimin akşamı hemen filmini tekrar seyrettim, kendimi daha bi vererek, müziklerini daha bi dikkatle dinleyerek ve Bella ile Edward'ı özellikle Edward'ı :) daha bi özenle inceleyerek. Doğru bir karar verilmiş olduğunu net bi şekilde anladım, kitapta Edward'ın fiziki ve karakteristik özelliklerinin anlatıldığı her satırda gerçekten Edward Cullen rolüne ancak Robert Pattinson gidebilirdi diye düşündüm, ben Harry Potter seyretmedim ama bu delikanlı orda da oynamış istediği kadar oynasın kesinlikle o bir vampiri oynamak için doğmuş :)
Olağanüstüydü, insanüstü bir güzelliğe sahipti, kitapta bahsedildiği gibi büyüleyici bir çarpık gülüş vardı yüzünde.

Bence bu Robert gerçek hayatında da insan olamaz, o insansa biz neyiz merak ediyorum :)
Bella Swan rolündeki Kristen Stewart tatlı şeker bi kızdı fakat oyunculuğunu pek beğenemedim çoğu zaman. Yerli yersiz mimik hareketleri, anlamsızca çıkardığı sesler, dudaklarının sürekli yarı açık olması ve sanki o vampirmiş gibi her an Edward'a saldıracakmış gibi durması hoşuma gitmeyen hal ve hareketler :) Ayrıca kitaptaki Bella daha utangaç ve daha hamarattı, okuldan gelir gelmez babasına yemek yapıyodu :)
Ama Edward dağınık saçları, bembeyaz pürüzsüz teni, kırmızı dudakları, halet-i ruhiyesine göre renk değiştiren delici ve etkileyici bakışlara sahip gözleri, karizmatik tavrı, zerafeti, gücü, hızı ile Bella'nın benzetmesi ile tıpkı bir Adonis heykelini andırıyodu. Çoğu genç kızın rüyalarını süsleyecek biriydi :) Bugüne kadar en çekici vampirlerin Tom Cruise ve Brad Pitt olduğunu düşünürdüm ama Edward Cullen ikisini de tahtından etti bana göre...
İnsanın herşeyden vazgeçip beni de insandan vampire dönüştürsün diyesi geliyo :p

Twilight=Edward bana göre :)

Gerçekte asla var olmayan bir karakter Edward Cullen. Kitabı okuyup da etkilenmeyen kıza ben kız demem :)
Erkeklerin düşmanı olabilecek biri Edward Cullen... :)
İnsanın erkek arkadaşından beklentilerini tavan yaptıracak biri Edward Cullen.
Yani bir nevi imkansız Edward Cullen.
Ancak kitaplarda filmlerde olur Edward Cullen !!!
Herkes bir Edward'ı olsun istemez mi ? Onu sarsın, bütün kötülüklerden korusun, oraya buraya son sürat turbolu jet hızlısı ile uçursun, her istediğini yapsın, odaya pencereden girerek gecenin bi körü süpris yapsın, romantizmde sınır tanımasın, piyano çalsın, iyi giyimli hep bakımlı olsun, hem uçsun hem sırtına sevdiceğini alsın, arabayı süper karizmatik kullansın, zengin, soylu ve gizemli olsun, hiç ölmesin, kan emsin, sınırsızca ve koşulsuzca sevsin, gözü sevdiğinden başkasını görmesin. 300 yıl kadar yalnız kalmaya sadece beklediği aşk için razı olsun :)

Sinema Dergisi yazarlarından Uygar Şirin'in Twilight için yaptığı anlamlı yorumdan alıntı yapmak istiyorum :

"Bir çocuk olsun. Acayip yakışıklı olsun. Farklı olsun, gizemli olsun, hem zarif hem güçlü olsun. Beni kollarına alsın, öpsün ama tek derdi seks olmasın, hatta seks fazla umurunda olmasın. (Yoksa istediklerini aldıklarında çekip gidiyorlar.) Bana manyak gibi aşık olsun, aşkıyla beni 'uçursun'. Kokum bile onu çıldırtmaya yetsin, gözü benden başkasını görmesin. Başka, başka? Hah, bir de yaşlanmasın, ölmesin. Çok şey mi istiyorum?"

Güzel yazmış :)

Filmin müzikleri de Edward Cullen kadar etkileyici olmasa da etkileyici :) Özellikle Bella'nın herşeyi öğrendiğinde Edward'ı ormanın içine bir kaş göz hareketiyle çektiği sahnede çalan müzik etkileyiciden de öte. Büyü gibi bişi ! Her melodi hangi sahnede çalındı beynime kazınmış vaziyette, müziklerini dinlerken filmi yeniden seyrediyomuşum gibi... Uzun süredir hiç bir kitap ve film beni bu denli büyülememişti. Debussy bu kadar mı güzel telaffuz edilir allah aşkına :)

Filmin Soundtrack albümünde iki de Robert Pattinson -yani benim gözümde Edward Cullen :)- parçası var kendi sesiyle... Yakın zamanda kendisi Salvador Dali'yi de oynayacakmış, merakla bekliyoruz -ya da bekliyorum- bu umut vaat eden genç yeteneği...

Dünyada inanılmaz bir hayran kitlesine sahip film+kitap sayesinde genç, orta yaşlı demeden bissürü dişi twilighterlar türedi :) Evet 30 yaşındayım ama utanmıyorum ben de onlardan biriyim :) yeniden lisedeymiş gibi hissetmek çok hoşmuş, meğersem ben lisedeymişim ne yaniiii ! Cullen ailesinin diğer üyeleri de iyi vampirlerden oluşmakta, sadece aileye sonradan katılan Bella'yı bi türlü kabullenemeyen asi bi kız Rosalie var.Carlisle, Esme, Jasper,Emmett ve Alice hepsi iyi huylu maşallah sizden iyi huylu olmasın. Alice pek şeker bişi...

Ekşi sözlükte little red adında bir hatunun Edward Cullen altında yorumunu okudum ve yıkıldım :)
"Artık bütün liseli twilighterlar dişiler anlamışlardır ki, hoşlandıkları çocuklar onları takmıyorsa, sevmediklerinden hoşlanmadıklarından falan değil, tam tersine vampir olduklarından ve onların iyiliklerini istediklerinden"

Bi de bu arada Cybersco'nun bana doğumgünümde hediye ettiği Uğur Gürsoy'un kaleminden çıkan Fırat yeni favorim, acaip şeker ve piç kurusu bişi kendisi, sürekli salçalı ekmek yiyip, bisikletiyle kendince oynayan meğersem Almanya'da ara veren, komedi şakası filmlerine bayılan, Tahsin'den ve kafasında kurduğu hayaletli adamdan başka hiç bi arkadaşı olmayan, annesinden sürekli şamar yiyen, Allah korkusuna da sahip bir çocuğumuz Fırat. Evimizin yeni neşesi Fırat :)

Evimizin sevimlisi Fırat !

Evimizin süper karizmatik, yakışıklı kahramanı Edward Cullen ! :)

Depeche Mode'un yeni single'nı dinliyorum ayrıca, olağanüstü acaip bir de klibi var. Mayıs'ta geliyolar fakat hemen ertesi günü Markus Antonyus'un düğünü ve kınası olacağından gidemiyorum :( gerçi benim Edward'ım da askerdeyken ne konseri zaten !

Duman da yeni albüm pardon albümler çıkardı Duman I ve Duman II, albümlerini önceki albümlerine göre çok beğenmedim, ama Yalan adlı parçasını çok beğendim ! Bu aralar depresif parçalara sardım...

* Dinliyorum : Twilight Soundtrack - Depeche Mode /Wrong - Radiohead,Pj Harvey / This Mess We're in - Duman / Yalan
* İçiyorum-İçtim : Sek Su- Kahve
* Okudum hem de bir solukta : Twilight / Serinin diğer kitaplarında şimdi sıra - Bi önceki yazımda okuyamadığımı söylediğim Akif pirinçci / Düello'yu da bitirdim daha sonra haber veriim dedim :)
* İzledim-İzliyorum : Twilight / Friends serileri / Lost 5. sezon bölümleri
* Özlüyorum : Angel

Kimse duymaz kimse bilmez kimse durmaz

2008-11-01T10:25:00.000-07:00

*Düşünüyorum...
Hayatıma girip çıkan insanları. O kadar çok insan tanımama rağmen neden bu kadar yalnız hissettiğimi... Neden eskisi gibi hissedemediğimi. İnsanları boğduğumu, sıktığımı, bunalttığımı düşünüyorum. Neden hiç bişiden zevk alamadığımı... Neden olduğu gayet açık aslında. Hoşnut deilim yaşadığım hayattan, herkesten sıkılıyorum, ortamlarda boğuluyorum, zoraki yaşıyorum...
Nefes aldığım saniyelerin kıymetini bilemiyorum, aklımı binbir şey kurcalarken nefes almayı unutuyorum. Kırıyorum, döküyorum, hırslanıyorum, kinleniyorum, küfrediyorum, boşveriyorum bazen...
Bankalardan da nefret ediyorum, tabii faizden de, kredilerden de tiksiniyorum ve beni bu duruma düşüren olaylardan da...
Yüksek Lisans affı çıkmış, devam edemiyorum.
Bi gördüğümü almak için yüz kere düşünüyorum.
Kafamda bissürü tilki dolaşıyo, nasıl kurtulabilirim, geleceğimi nasıl şekillendirebilirim diye.
Part-time işlere atılıyorum.
Ve bütün bunlar olurken kendimi olağanüstü yalnız hissediyorum. Haksızlık etmiim etrafımda çok sağlam insanlar var, angel var... ama olmuyo yalnızlığımı kapatamıyorum.

*Bu kadar hüznün, isyanın ardından kafamı kurcalayan bişi var onu paylaşmak isterim...
Neden Pazartesi sabahları ve Cuma akşamları trafik berbat duruma gelir ? Salıdan Çarşambadan Perşembeden ne farkı var bu günlerin ? İnsanlar Pazartesi sabah bi çıkarlar yola bi daa Cuma'ya kadar dönmezler mi ? Aynı insanlar diğer günler de işlerine,okullarına gitmezler mi ? Neden Pazartesi sabahı yoğunluğu Çarşamba günü yaşanmaz ? Hergün yol ve dolayısıyla çile çeken biri olarak bunu çok merak ediyorum...

*Keşke biz de uçabilsek ...

*Angel ile 4 yılı geride bırakırken bi durum değerlendirmesi yapacak olursak, düşe kalka,güle oynaya, ağlaya zırlaya, hoplaya zıplaya, ite kaka, seve seve bi 4 yıl geçirdik... Herşey için teşekkür ederim sana, sen olmasaydın dayanamazdım hiçbişiye... bu kadar zaman ayakta duramazdım, tutunamazdım...Gerçek aşk sensin...

*4.yılımızın dolduğu gün Saw 5'te vizyona girmişti... Tabiki ön sıralarda yerimizi aldık. 4. yıl kutlamaları tüm hızıyla coşkuyla devam etmekteydi :) bizim ilk filmimiz de Saw 1'di. Önemliydi bizim için bu film. Saw 4'te cevabını bulamadığım soruların cevaplarını 5'te buldum. Parçalar yerine oturuyodu teker teker, ama 5 de son deildi, 6'sı belki 7'si hatta 8'i bile gelebilir ve Polis Akademisi gibi uzayıp gidebilir sonunda bayabilirdi. 1'den sonrasına tepkiliydim ama yine de hepsini ısrarla seyrediyorum... Kısacası kızsam da etsem de uzadı, suyu çıktı desem de 8'i de çıksa seyredicem biliyorum :)

*İşte böyle sevgili günlük, hayat herşeye rağmen devam ediyodu ve aldığımız nefes için şükretmeliydik...

*Parayı bulmam lazım...

*Şşş sus bak sessiz ol
Yerimizi bulacaklar
Yok gülme dümdüz ol
Neşemizi bozacaklar

Yüzümüzü asıcak
Halimizi sorucak
Falımıza bakıcaklar
Şarkımızı çalıcak
Yanımızda kalıcak
İçimize doğacaklar

Uçuyoruz ne güzel kamikaze
Önümüze çıkıcaklar
Uyuyoruz ne güzel yekpare
Aramıza yatacaklar

Orda olma burda ol
Karşımızda duracaklar
Sesli olma sessiz ol
Kelimeler yapacaklar

Kamikaze : Nil'in yeni keşfettiğim ve çok beğendiğim bi şarkısı tavsiye ediyorum...
---------------------------------------

* Dinliyorum : Nil / Kamikaze- Mor ve Ötesi / Şarkıcı Çocuk- Massive Attack/ Group Four/Antistar/Butterfly Caught
* İçiyorum-İçtim : Sek Su-Mint Chocolate Bomb
* Okuyamıyorum : Hakan Günday / Azil-Akif pirinçci / Düello
* İzledim : Saw 5- Akabinde tekrar olsun geçmişe bi döniim diye Saw 1-2-3-4 (psikopat olucam)

Truly Love

2008-08-11T23:27:00.000-07:00

Seviyorum, özlüyorum, doymuyorum, görmüyorum, sensiz açmıyorum, değişiyorum, bağlanıyorum, tutuyorum, bırakmıyorum, bakıyorum senin gibi bulamıyorum, korkuyorum, umuyorum, seninle doluyorum, yanımdaysan korkmuyorum, öpüyorum, kokluyorum, bıkmıyorum, titriyorum, sensiz üşüyorum, gülüşünle ısınıyorum, sonunda ben de gerçek aşkı buluyorum...

* Sana mutlu bi haber vermeyi unutmuşum nasıl böylesine büyük bir değişikliği yazmadan geçmişim affedilir gibi değil... Ben yine iş değiştirdim :) Ama bu sefer doğru yerde olduğumu hissediyorum 7 Temmuz'da iş başı yaptım ama hissediyorum, burası benim mutlu olabileceğim bi yer, ortam güsel, insanlar güzel, semt güzel :) daha ne olsun ? Spor camiasında yerimi alacağım ben de bundan böyle :) Futbolu hiç sevmezdim gerçi ama futbol sevinçlerini dedikoduya boş konuşmalara tercih ederim ve burda dedikodu yok !!! huzursuzluk çıkaran kimse yok, benim için herşeyden önemli bunlar ...
Burayı seviyorum... Yaşasın Sporx !

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim Sofrasına

2008-05-05T22:30:00.000-07:00

İnsanoğlu haddin bilir kem söz söylemez iken
Elalemin namusuna yan gözle bakmaz iken
Bir sofra kurulmuş ki Halil İbrahim adına
Ortada bir tencere boş mu dolu mu bilen yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Daha çatal bıçak kaşık icat edilmemişken
İsmail'e inen koç kurban edilmemişken
Bir kavga başlamış ki nasip kısmet uğruna
Kapağı ver kulbu al kurbanı ne hiç soran yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Yıllardır sürüp giden bir pay alma çabası
Topu topu bir dilim kuru ekmek kavgası
Bazen durur bakarım bu ibret tablosuna
Kimi tatlı peşinde kimininse tuzu yok

Buyurun dostlar buyurun Halil İbrahim sofrasına

Ağzı açık gözü toklar buyursunlar baş köşeye
Kula kulluk edenlerse ömür boyu taş döşeğe
Nefsine hakim olursan kurulursun tahtına
Çalakaşık saldırırsan ne çıkarsa bahtına

Halat gibi bileğiyle yayla gibi yüreğiyle
Çoluk çocuk geçindirip haram nedir bilmeyenler
Buyurun sizde buyurun
Buyurun dostlar buyurun

Barış der her bir yanın altın gümüş taş olsa
Dalkavuklar etrafında el pençe divan dursa
Sapa kulba kapağa itibar etme dostum
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok

Para pula ihtişama aldanıp kanma dostum
İçi boş insanların bu dünyada yeri yok

Sözlerime Barış Manço'nun anlayana hitaben sözlere sahip unutulmaz eseri Halil İbrahim Sofrası ile başlamak istedim. Neden diye sorarsanız, sözlerinde; bi haftadır ailecek yaşadığımız şeyleri görüyorum, hissediyorum. Anlatması uzun bi o kadar karmaşık birşey başımızdan geçen, burda derinlemesine inemeyeceğim konunun. En özet olarak şunu belirtmek isterim ki, bi kağıt parçası için insanlar en yakınını bile satmaya hazırlar, kime inanıp güveneceğini bilemez olmuş herkes. İnsanlar birbirlerine kazık atmak için yarışır konuma gelmişler. Ve ben son yıllarda yaşadıklarımızdan sonra anladım ki dostun gün gelip düşmana dönüştüğünü, en ummadığımız insanların da dost olduğunu. Yazık. Hayat bu kadar ucuz ! İnsanlar bu kadar kolay harcanabiliyo. Ve başlarına hiç bir kötülüğün gelmeyeceğine, hiç düşmeyeceklerine inanan insanlar bu dünyadaki en zavallı insanlar bence. Hiç aklıma gelmezdi zor duruma düşeceğimiz. Ama "herşey insanlar için görmek, öğrenmek için bazen zor da olsa..."
Kalabalığın içinde yapayalnız, çırılçıplak, umutsuz hissediyorum yine...
İnsanları hiç tanıyamıyorum artık, güvenimi yitirdim, hayata tutunmak için bi amacım yok gibi. Yeni işim bile beni hayata bağlayamıyo, hatta angel bile...
Herkese, herşeye öfke kusuyorum.

Bi de yine bugüne kadar olan hayatımdaki "gerçek kesitleri" kısa kısa özet geçmek istiyorum.

* 29/04 Salı günü 28 yıllık bi emek tarihe karıştı, bi devir bitti diyebilirim. Sebep olanlar g.tlerine kına yaksın...

* 03/05 Cumartesi günü en son kendi düğününde gördüğüm, sonrasında Amerika'ya giden lise ve üniversite arkadaşım canım Tuğbam ( benim için toğbam :) ) ile görüştüm. 7 yıl geçmiş, çok uzun zaman... Sanki en son görüşmemizin üstünden 7 yıl deil, 7 saniye geçmiş gibiydi. Bıraktığımız yerden devam ettik. Konuştuk, konuştuk, konuştuk.. Özlemişim...

* 04/05 Pazar günü de çalıştık, yoğunuz bu aralar, eve geri dönüşümde tramway'ı tercih ettim, fındıkzade dolaylarında bi adam bindi, önce anlamadım sarhoş olduğunu zaten kimse anlamadı sanırım, bi çocuk ve yanında sevgilisi vardı, adam çocuğun üstüne düşüyodu özür dilemekten hal oldu ki hareketlerinin dengesizliğinden ve konuşmasının bozulmasından anladık sarhoş olduğunu, elinde de bi loto kuponu vardı önce kuponu öptü sonra çocuğu :))) sonra benim yanımda oturan yolcu kalktı tam çocuklu bi kadın oturcaktı ki bu adam kaptı yeri ve bana doğru yaklaşarak "pardon oturabilir miyim güzelim" diye sordu. Pek de kibardı :)) kafamı çevirdim sonra daha laubali davranmaya başladı, bağırarak müsaade eder misiniz dedim ve kalktım, akşam akşam çattık yaa diye söylenerek başka bi yere oturdum. Nerde arıza var beni bulur, ben inandım buna, mıknatıs gibi çekiyorum, ben de arızayım ondan sanırım...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Not 1 : Sweeney Todd : The Demon Barber of Fleet Street olağanüstü bi Tim Burton filmi. Johny Depp ve Helena Bonham Carter'ın başrolünde yer aldığı, 1700'lerde yaşamış bir seri katilin hikayesinden uyarlanan film müzikal ve gerilimi bir arada yaşatıyo. Sweeney Todd hakkında detaylı bilgi, arkadaş üşenmemiş güzel güzel yazmış

Not 2 : Mp3 Playerım'ın akıbetinden bahsetmiş miydim bilmiyorum, ama 3 yıldır beni otobüste, vapurda, dolmuşta, minibüste, metroda ve yayan hiç yalnız bırakmayan kadim dostum artık can çekişiyo, batarya kapağında bi temassızlık var ve acınası halde, yara bantı, para bantı, kağıt bantı ile bantladım ama ı-ıh yemedi, illa bi dürtmek, bastırmak gerekiyo açılması için, ve şöle diyim misal kabataş'tan biniyosam tramwaya, ancak sultanahmet'te açılıyo mücadelem sonucu, ama enteresan ki açıldıktan sonra kendiliğinden kapanma problemi yok, cayır cayır çalıyo maşallah :)
Beni böyle yoğun çalışma içinde gören bi kaç kişi acır gözle bakıyo, hatta i-pod'unu vermeyi teklif eden bile çıktı aralarında o kadar üzüldüler halime :))

Not 3 : Sevilla evlenmiş, bi ingilizle, bana hayatımın en büyük kazığını attığından bu yana hiç bi iletişime geçmemiştik kendisi ile, bu bilgiyi de üniversiteden bi arkadaş verdi. Allah mutlu etsin inşallah...

Not 4 : Gördüm gördüm gördüm büyük düşler gördüm...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Aperatiflerim :

* Dinliyorum : Barış Manço/Halil İbrahim Sofrası
* İçiyorum-İçtim : Sek Su-Mint Chocolate Bomb
* Yedim : Yoğurtlu Bakla
* Okuyamıyorum : Adam Fawer-Empati
* İzledim : Sweeney Todd : The Demon Barber of Fleet Street

Zamanın Özeti

2008-04-13T05:20:00.000-07:00

Uzun zaman oldu bişiler paylaşmayalı...

Madem büyük bi birikim oldu ben de bugüne kadar yaşadıklarımı bir özet tadında yazmaya karar verdim...

* 26/03/2008 akşamı Taksim'den eve doğru yola çıktım. Her zaman bindiğim 97/T numaralı otobüse bindim yine ilk duraktan. Ve yeşil otobüslerde çoğunlukla tercih ettiğim sağ tarafta bulunan en ön cam kenarındaki koltuğa oturdum ve çok şenlikli (!) bi yolculuk yaptım.Daha önce de rastladığım 3-4 hatun kişiden oluşan bi arkadaş grubu yine karşıma çıktı bu otobüste, servis gibi görmeye başlamışlar artık iett otobüsünü, şoförle de kanka olmuşlar, hatta o kadar ileri gitmişler ki adam artık yetişemeyen olunca içlerinden bekliyo gelmelerini o derece.

* 28/03/2008 DG'deki son günümdü, yayında ve yapımda emeği geçen herkese çok teşekkür ediyorum, bundan böyle size Maslak'tan seslenicem :)) Bundan bir yıl önce gittiğim görüşmem olumsuz sonuçlanmıştı, bu sene yeniden çağrıldım bu sefer kabul edildim, hayırlı olur inşallah...Korkularım yok değil...

Ama DG'de bi parçamı bıraktım, Çiğdeaaaam seni çok özlicem canım benim...DTO'dan ayrılırken de böyle buruk, yarım hissetmiştim. Gerçi bizi birbirimize bağlayan tek ortak noktamız DG deildi, eminim sürekli görüşcemize, hatta daha geçen görüştük :)) Seni seviyorum herşey gönlünce olsun tatlı cadım...

* 1 Nisan 2008 Yeni işte ilk gün, derin düşünceler, korkular, kıyaslamalar, umutlar... Ortam çok güsel, çok sıcak insanlar var... Herkesin gelip hayırlı olsun, hoşgeldin demesi beni çok şaşırttı, alışık olmadığım bi davranış ne de olsa :)) En büyük problemim yemek, hem çok pahalı hem de çok damak tadıma uygun alternatifler yok, sulu yemeğe hasretim özellikle de bolu et lokantasının yemeklerini ösledim... ha bi de Dondurmacının çikolatalı, limonlu, sade ve vişneli dondurmasını. Ayrıca hava almak için sahile gittiğimiz zamanları, boğaz manzarasını, sahildeki çaycının getirdiği soğuk çayı bile :) simit-karperi, tarçın'ı, beşiktaş'ın çarşılarını, kısaca beşiktaş'ı toptan içindekilerle ösledim, Sebastian'ımı da ösledim. Buluşucamız zaman onun akşamları vapurdan inmesini ofiste beklemeyi ösledim :(( Bütün bu hasretlerimi ancak hafta sonları telafi edebilicem en azından :))

* 4 Nisan 2008 Apocalyptica yeniden İstanbul Yeni Melek'teydi, Cybersco bana bilet almış ve konser için hevesimin kaçmasına rağmen benim de konsere gelmeme neden olmuştu, teşekkür ediyorum, ne kadar görmek istediğimi biliyodu, başlarda önceki konserleri kadar iyi olmadığını düşündürdüler bana, çoğu sevdiğim parçalarını çalmadılar, quutamo, path, kaamos, ruska, drive çok tuttuğum parçalarıydı misal, metallica parçaları ağırlıklıydı konser, ama yine de güseldi, ellerine, yüreklerine sağlık... :)

* 8 Nisan 2008 Dorry ile çok uzun buluşmalardan olmasa da yine de çok kısa sayılmayacak buluşmalardan birini gerçekleştirdik Kanyon'da... Sevmedim ben Kanyon'u, soğuk geldi, daha önce sadece sinemasına girmiştim gezme fırsatım olmamıştı ama bugün oldu ve beğenmedim, gözünü sevdiğimin Galleria'sı gerçekten en sevdiğim alışveriş merkezi nedense. MetroCity'de iyi.. Ama burası tam sosyete mekanı gibi, bi kasıntılık bi kibir var gibi geliyo :))

* 12 Nisan 2008 Beni sürükleyen Olasılıksız adlı kitabın yazarı Adam Fawer yeni bir kitap çıkartmış ismi "Empati".. Aldım okumaya başladım, Olasılıksız'dan daha iyi olduğunu söylediler ben pek sanmıyorum ama görücez bakalım...

* 13 Nisan 2008 Angel ile Dorry'nin önerdiği "Anestezi" filmine gittik ben şahsen beğendim filmi, acaipti, Jessica Alba çok kaltak bi rol üstlenmiş ama çok kızdım :) Esas oğlan Hayden Christensen çok masum çok şeker ve çok aşk doluydu... Anestezik Farkındalık denen gerçekte olabilecek olan bi olayı anlatıyo film. Anestezik Farkındalık : Ameliyatlarda uygulanan anestezide hastanın tamamen uyuması gerekirken 700 kişide 1 olabilecek bir ihtimalle hastanın uyumaması ve herşeyi duymasıymış yeni öğrendim, daha önce 3 ameliyat geçirdim iyi ki de önceden bilmiyomuşum, böyle bi durum olabilme ihtimalini bile bile ameliyat masasında kendini doktorlara bırakmak kolay olmasa gerek. Gerçi çok nadir olan birşeymiş. Anestezik Farkındalık yaşayan hasta hiç ağrı duymuyomuş, sadece etrafta olan bitenin farkındaymış, fakat felç halinde olduğu için de herhangi bir harekette bulunamıyomuş, vücut sisteminde de herhangi bir değişikliğe neden olmadığından bu olayın farkına doktorlar varamıyolarmış, ancak ameliyattan sonra anestezist hasta ile konuştuğunda öğrenebiliyomuş bu durumu. Korkunç bişi olsa gerek... Filmde de böyle bi durum söz konusu, Clay rolünü üstlenen esas oğlan daha önce kalp krizi geçirmiştir ve kalbi kötü durumdadır, kalp nakline gerek duyulmaktadır, annesinin ( annesi oğluna olan bağlılığı ve sevgisiyle beni çok etkiledi ) önerdiği dahiyane cerraha ameliyat olmak yerine arkadaşı olan Jack adında ( The Brave One'da Jodie Foster'a yardımcı olan dedektif ) 3 ihmal davası olan kenar mahalle cerrahına :) ameliyat olmayı tercih eder ve gününü görür :)) Angel beğenmediyse de benim çok beğendiğim filmler arasında yerini aldı film. Tavsiye ederim...

not: İbrahim Tatlıses bu fotoğrafta ne yapıyo ?
Sanki cebinden para, anahtar ya da herhangi bişi çıkarıcakmış gibi duruyo, hangi akla hizmet böyle bir fotoğraf çektirmiş bi de bunu albüm tanıtımı için kullanmışlar ayrıca da billboard'lara koymuşlar ?

Aperatiflerim :

* Dinliyorum : Nostalji... Lise zamanımın parçaları

* Yedim : Spaghetti

* İçtim : Mint Chocolate Bomb

* İzledim : Anestezi

* Okuyorum : Adam Fawer-Empati

my sassy girl ( hırçın kız arkadaşım )

2008-03-18T23:55:00.000-07:00

Dün Cybersco bana mükemmel bir film keyfi yaşattı o da çok sevgili Pessimist'ten öğrenmiş bu filmi. Filmin ingilizce adı : "My Sassy Girl". Orjinal Adı ise : "Yeopgijeogin Geunyeo". Film; 2001 Güney Kore sinemasına ait romantik komedi türünde ve Ho-sik Kim adlı bir güney korelinin internette yayınladığı kız arkadaşıyla aralarında geçen hikayelerden kitaplaşmış ve senaryolaştırılmış bir film. Bu filmde yaşanmışlık, gerçeklik ve doğallık var. Filmde iyi kalpli, temiz, şeker mi şeker fakat 25 yaşında olmasına rağmen hala annesinin türlü ev aletleriyle şiddetine maruz kalan kolej öğrencisi Kyun-woo'nun güzel ama güzel olduğu kadar arıza, deli, asabi fakat içinde derin bi hüznü barındıran arkadaşı ile yaşadığı eğlenceli, acayip ve kimi zaman duygusal boyutlara ulaşan ilişkisi anlatılmakta. Kyun-woo'nun metroda ayakta duramayacak kadar zil zurna sarhoş olan neşeli görünmeye çalışan ama içinde sürekli bişilerle savaşan esas kız ile tanışması sonucu artık hikayemiz başlıyo ve bizi çok eğlenceli ve ara ara düşündüren, duraklatan, ağlatan bi ilişkiye sürüklüyo. Hızlı başlayıp hızlı ilerleyip tempo yavaş yavaş düşüyo fakat bunu sıkıcılık olarak algılamayın, sizin filmden kopmanıza, dikkatinizin dağılmasına imkan tanımıyo, adeta çakılıp kalıyosunuz filmin ilk karesinden itibaren. Kader'in ne acayip bişi olduğunu filmin sonunda anlıyosunuz ve biri eğer kaderinizse yıllar, olaylar, yaşananlar değiştiremiyo bu gerçeği. Kyun-woo çok efendi, nazik, centilmen,aşkından gözü kör olmuş, herşeyi yapabilecek erkek rolünde çok iyi, var mı böyle bir erkek dünyada diye düşündürüyo insana. Orjinal dilinde seyretmelisiniz mutlaka, inanılmaz bi konuşma, doğallık, mimikler, uzatmalar tek kelimeyle harika benden herşeyiyle 10 puan aldı bu film. Ve müzik... Filmi başka bi atmosfere taşıyan müzik ise "Mozart-Pachabel Cannon In"...

Yalnız beni hayal kırıklığına uğratacak bişey öğrendim ABD'de bir film şirketi filmin haklarını satın almış ve amerikan versiyonunu yapmak için kolları sıvamış hatta bunu yazdığım esnada yapmış bile olabilir.Yann Samuell tarafından yönetilecek film tabiki de orjinalinin tadını vermeyecek. Ben karşıyım zaten Uzakdoğu projelerinin amerikan sinemasına da uyarlanmasına. bkz: The Ring, Dark Water ilk aklıma gelenler. Old Boy'u nası çekmediler şaşşşırdımmm...

bu sabah okuduğum yazının sahibi de ne güzel söylemiş...
My Sassy Girl’ü Koruma ve Yaşatma Derneği’ne ben de katılıyorum gururla :))

Film hakkında daha detaylı bilgi almak istiyosanız seyretmekten başka şansınız yok :) çünkü benden bu kadar başka bişi yazmıcam :) Yüksek müsaadenizle aperatiflerime geçeyim.

Aperatiflerim :

* Dinliyorum : Anathema-Brick
Demet Akalın-Mucize
* Yedim : Bezelye yanına az bulgur ve salata :)
* İçtim : Yine Suuuuuuuuuuu
* İzledim : My Sassy Girl
* Okuyorum daha doğrusu okumaya çalışıyorum : Frida Kahlo Roman :)

adı bende saklı bi cafe

2008-03-12T06:53:00.000-07:00

Efenim söz konusu cafe'nin ismini burda yazaraktan cafe yönetimini ve çalışanları rencide etmek istemiyorum, ya memnun olduğumuz zaman gayetnen güzel reklamını yaparken iyi ama memnuniyetsizliğimizi belirtirken isim vermekten kaçınıyoruz çoğu zaman... Neyse yine de bende ve iş yerinde nefes almamı sağlayan sevgili Çiğdem'de saklı olsun dünün öğle tatilini zehir ettiğimiz mekanın adı. Geçen hafta farkettik biz burayı ama nerde farkettiğimizi söylersem bütün büyü bozulur veee Beşiktaş semtini bilenler hemen anlar nereden bahsettiğimi :)) o nedenle siz sadece Beşiktaş'ta olduğunu bilin yeter. Dışarıdan göründüğünde aman aman, oooo aaaa hımmm nidalarıyla yaklaşılan, trendy bi mekan hissi uyandıran cafe'nin meğersem dışı bi maske bi aldatmacaymış :) Aslında teras kısmı haricinde iç tasarımını beğendim fena değildi. Ama biz terasta oturma gafletinde bulunduk, menünün gelmesini bekledik, teras; etrafı şeffaf muşamba ile çevrili olduğu için acaip boğucu, duman altı ve sıcaktı. Menü geldi bu arada çalışanlarını da sevmedik, pek suratsız geldiler bize, tabi hep bize güleryüz gösteren mekanlara gittiğimiz için garipsedik, kendimizi yabancı, oraya ait değilmişiz gibi hissettik. Hemen kalkıp gitmek istedik ama yapamadık. Neyse vaktimiz kısıtlı olduğu için afilli şeyler sipariş edemedik, uzun sürermiş gelmesi, bizde spaghetti bolognese istiyoruz demek zorunda kaldık, bunu yemek yoktu aklımızda öyle olsa gideceğimiz yer belliydi angel ve benim deyimimle "turuncu" gerçek adı "cafetto" olan yer! spaghetti'sini seviyoruz ailecek :)) yemeğimiz gelene kadar etrafa göz gezdirdik ve eleştirmediğimiz bi köşe bucak kalmadı. Bi kere terastaki masalar baştan kaybettirmişti puan, ev yemekleri yemeye gittiğimiz bi yer var orda bile daha özenli masalar orda bile derken küçümsediğim sanılmasın, bu mekan çok trendy falan havasına bürünmüş ya o bakımdan diyorum. Üstü mavi çiçeklerle kaplı mika maddesine benzer bi maddeye sahip yuvarlak masalar, biçimsiz sandalyeler. Bi köşesine bahçe havası verilmeye çalışılmış, güseldi orası, belki o tarafta otursaydık memnun ayrılabilirdik. Tuzluklar hiç özenle seçilmemiş, "o kaça bu kaça yok herşey bi milyon"cuda bile daha güsel tuzluklar var dün baktık :)) he ben bi de masada peçete yoksa çok sinir olurum ki burda da yoktu bi peçete getirdiler allah'tan ki peçetenin ebatı bayaa büyüktü havlu kadar nerdeyse :) ayrıca kola bardakta ve bi de yemekten önce gelirse buna da deli olurum ki burası aynen böyle yaptı kutu kola getirmedi bardaklara koymuş bi de limon koymuş içine servis etti bu şekilde. ben bilseydim bardakta getircek önceden söylerdim yemekle gelsin içecekler. Neyse çok geçmeden yemekler de geldi. Sanırım tek hoşumuza giden şey spaghetti oldu çünkü harikaydı yakıştırmasını hakedecek bi spaghettiydi. ama sırf onun için bile o suratsız garsonları çekemicez karar verdik :))

Geç oldu ama 2 yıldır varolan bi Anathema şarkısını yeni keşfettim, zararın neresinden dönersem kar gözüyle bakıyorum. Her zamanki gibi müzik zevkimizin eşsiz bi uyum sağladığı Sebastianım Carlos'uma da yollayıp beraber aynı moda girmeyi boynumun borcu bildim ve yolladım, tabiki de o da çok sevdi, bayıldı, bitti, şarkının bütünü acaip bi boyuta sürüklüyo zaten insanı ama özellikle bi kısmı var ki beni benden alıp gökyüzü boyunca yükselmeme neden olan. 04:15'ten sonrası gözümün önünde çok çeşitli sahneler oluşmasına neden olmakta. Sahneleri tasvir etmem başka bi zamana kalsın ama :) sözleri de çok fena, duygu yüklü, başını alıp gitmene neden olacak kadar sorgulatıcı...

Aperatiflerim :

* Dinledim/ dinliyorum : Anathema-a simple mistake ( bıkıp usanmadan hep başa alarak üstelik sözlerini bile çevirerek :) )
* Yedim : Spaghetti :)
* İçtim : Tabi ki Suuuuuuuuuuu
* İzledim : Yaprak Dökümü/Notebook
* Okuyorum : Frida Kahlo Roman

sil baştan başlamak gerek bazen

2008-03-10T00:08:00.000-07:00

Eveeeet "Anlık Mutlulukların Perisi" olaraktan misyonuma artık blogger.com'da devam etme kararı aldım. Yani hayatıma bi nevi temiz bi sayfa açıyorum. Geçmişi silmek kolay değil zaten ben silmedim saolsun eski blog sayfamın sahipleri ne yaptılarsa bilememekteyim yazılarım da uzaya gömüldü gitti. Neyse isim vermek istemiyorum burda zaten, aklıma geldikçe deliriyorum çünkü. Vatana, millete tüm blogçulara ve bana hayırlı olmasını dileyerekten kurdeleyi kesiyorum...

İlk yazı olarak açıkçası ne yazacağımı pek bilmiyorum. Perşembe gecesinden beri çektiğim şiddetli diş sızısından bahsedebilirim aslında. Bundan taaa 3.5 hafta önce alt azı dişlerimden ikisine dolgu yapıldı, dolgulardan hiç şikayetçi değildim sıcak ve soğuk hassasiyeti hemen hemen hiç yaşamadım diyebilirim o derece harikaydı durum. Fakat perşembe gecesi yayılmış film izlerken Cybersco ve Camellia Sinensis ile birden çığlık çığlığa kalktım koltuktan, ikisi de noluyo yahu çok korkunç bi görüntü de yoktu filmde der gibi yüzüme baktılar. Bişi oldu dedim dişime bişi oldu birdenbire geldi ve gitti. Ben böyle bişi yaşamadım daha önce dedim bu ağrı değil sızının en şiddetlisi, 10 şiddetinde bi acı, içten gelen bişi teee beynimde hissettim dedim... sonra artçılarnını yaşadım bu acının ve gecenin ilerleyen saatlerinde artık bişi kalmamıştı. sonra Cuma gününe merhaba dedim, işe geldim bişi yok. bi kez tekrarladı o şiddetli sarsıntı. Akşam evde de bişi yoktu ta kii saat geceyi vurana dek. Annemle annemlerin yatağında yatmış televizyon seyrederken yine bi çığlıkla kalktım yerimden, önce çok önemsemedi annem geçer gözüyle baktı ama gözyaşlarımla beraber acının tekrarlama sıklığı da artıyo anladı, bayaa çile çekiyorum. napıcamızı kara kara düşünürken bi majezik aldım ı-ıh bana mısın demedi, hemen yanı başımızda bulunan dişçinin ( ki zaten burda çalışan hatun kişi halletmişti dişimi ama demek ki halledememiş ) cep telefonunu bulduk, zaten kendisi komşumuzdu ve randevuları epey bi dolu olduğu için ben o yanındaki hatunu seçmek zorunda kalmıştım, anlattım durumumu, normal bi ağrı olmadığını beni ağlatıcak kadar mahvettiğini.( sanki kız dolgu maddesini koymadan önce bi yaratık yumurtası koymuştu dişimin içine ve artık çıkma vakti gelmişti yaratığın o nedenle böyle şiddetli geçiyodu bu dönem ) Misafirleri olduğunu gelebilirse geleceğini söyledi, geleceğinden emin olmadığımız için başka yöntemler aramaya koyulduk ve son çare rakı bastık aslında o şekilde uyuyabilirdim çünkü uyuşturmaya başlamıştı. Ben yatmaya hazırlanırken telefon çaldı ve dişçimizin nasıl oldun matanay geliyorum ben diyen o ahenkli sesi ile karşılaştık. Babamla hemen çıktık, zaten 15 adım mesafe uzaklıktaydı kliniği.. Gecenin bi körü kliniği açma yüceliğini göstermiş ve şefkatli ve hipokrat yeminine sadık bir doktor, olduğunu ispatlamıştı. Daha artık ölene dek beni kaybetmicekti :) sonunda kliniğe gittik ve uyuşturucu bir iğne yaptı, iğnenin acısı iki gündür yaşadığım korkunç tecrübeye tercih edebileceğim bir acıydı tabiki de. Ve dolguyu açmaya koyuldu ki ne görsün dişin sinirleri canlı, kıpır kıpır, temizlenmemiş. Sinirleri öldüren bir ilaç koydu sonra tekrar kapattı dolguyu 2 hafta sonra çağırdı çünkü kanal tedavisine başlanıcakmış, hayatımda ilk kez böyle bi acıyı yaşıyorum ki onca ameliyat geçirmiş bi insanım bu acının yanında hiç bişeymiş ve kanal tedavisi yapılmamıştı daha önce bana, feci bişeymiş sağdan soldan aldığım duyumlara göre.
İlk yazımı böyle iç karartıcı bi konudan seçmek istemezdim ama yaşadığım bişeydi, yazasım geldi.

Aperatiflerim :
* Kwoon-Eternal Jellyfish Ballet /I lived on the moon
* God is an Astronaut-Fragile
* Oi Va Voi-Worry Lines